Znakowanie substancji dodatkowych jako składników żywności

• Zamieszczając w wykazie składników dozwolone substancje dodatkowe, podaje się ich nazwę lub symbol oraz funkcję technologiczną, jaką ta substancja pełni w środku spożywczym.
• W przypadku aromatów podaje się określenie "aromat(y)" albo nazwę lub ich opis. Nazwa aromatu może zostać uzupełniona określeniem "naturalny" albo określeniem równoznacznym, w tym również, jeżeli nazwa ta zawiera odniesienie do środka spożywczego lub źródła aromatów.
Określenie "naturalny" lub każde inne określenie będące równoznacznym może być używane tylko dla aromatów, których część aromatyczna zawiera naturalne substancje aromatyczne lub preparaty aromatyczne. Jeżeli oznaczenie aromatu zawiera odniesienie do środka spożywczego lub do źródła aromatów, to słowo "naturalny" albo każde inne wyrażenie mające znaczenie odbierane równoznacznie mogą być używane tylko wtedy, jeżeli część aromatyczna została wyizolowana poprzez odpowiednie procesy fizyczne, enzymatyczne lub mikrobiologiczne lub poprzez tradycyjne procesy przetwarzania żywności wyłącznie lub prawie wyłącznie ze środka spożywczego lub źródła aromatów, do którego odnosi się oznaczenie.
• W wykazie składników środków spożywczych, w których jako aromaty zostały użyte kofeina albo chinina, bezpośrednio po określeniu "aromat(y)" podaje się odpowiednio określenie "chinina" albo "kofeina". Jeżeli zawartość kofeiny w środku spożywczym gotowym do spożycia przekracza 150 mg/l, w jego oznakowaniu, w tym samym polu widzenia co nazwa środka spożywczego, podaje się informację "wysoka zawartość kofeiny" wraz z określeniem w nawiasach tej zawartości wyrażonej w mg/100 ml. Zasady tej nie stosuje się w odniesieniu do napojów zawierających kawę, herbatę, ekstrakty kawy albo ekstrakty herbaty, jeżeli nazwa takiego napoju zawiera określenie wskazujące na to, że napój ten został wyprodukowany na bazie kawy albo herbaty, albo ich ekstraktów.
Dodatkowo na opakowaniu środka spożywczego zawierającego substancje słodzące powinna być umieszczona informacja "zawiera substancję słodzącą", a w przypadku, gdy środek spożywczy zawiera jednocześnie cukier lub cukry oraz jedną lub więcej substancji słodzących - "zawiera cukier i substancję słodzącą".
Ponadto, na opakowaniach środków spożywczych, zawierających aspartam lub sól aspartamu czy acesulfamu, konieczne jest umieszczenie adnotacji "zawiera źródło fenyloalaniny", w celu poinformowania osób chorych na fenyloketonurię. 

Znakowanie substancji dodatkowych wprowadzanych do obrotu odrębnie

Substancje dodatkowe, z wyjątkiem aromatów, wprowadzane do obrotu odrębnie lub mieszane ze sobą, znakuje się, podając następujące informacje:
1) nazwę substancji dodatkowej i jej numer lub przy braku tych danych – opis tej substancji dokonany w sposób umożliwiający jej odróżnienie od substancji, z którymi mogłaby zostać pomylona;
2) bezpośrednio po nazwie substancji dodatkowej, nazwy składników ułatwiających przechowywanie, sprzedaż, standaryzację, rozcieńczanie lub rozpuszczanie substancji dodatkowej albo mieszaniny substancji dodatkowych, podane według ich masy w porządku malejącym;
3) dane identyfikujące producenta dozwolonej substancji dodatkowej lub pakującego, lub wprowadzającego substancję dodatkową do obrotu, obejmujące firmę lub nazwę ze wskazaniem formy prawnej, a w przypadku osoby fizycznej - imię i nazwisko oraz nazwę, pod którą osoba ta wykonuje działalność, oraz jej adres;
4) datę minimalnej trwałości;
5) sposób przygotowania lub stosowania, jeżeli brak tej informacji mógłby spowodować niewłaściwe postępowanie z substancją dodatkową;
6) masę netto;
7) warunki przechowywania, jeżeli jakość substancji dodatkowej w istotny sposób zależy od warunków jego przechowywania;
8) oznaczenie partii produkcyjnej rozumianej jako określona ilość substancji dodatkowej wyprodukowanej, przetworzonej lub zapakowanej w praktycznie takich samych warunkach.

Aromaty znakuje się, podając następujące informacje:
1) określenie "aromat" albo bardziej szczegółową nazwę lub opis aromatu;
2) nazwy składników aromatu lub ich numery podane według ich masy w porządku malejącym, umieszczone bezpośrednio po nazwie aromatu
3) dane identyfikujące producenta dozwolonej substancji dodatkowej lub pakującego, lub wprowadzającego aromat do obrotu, obejmujące firmę lub nazwę ze wskazaniem formy prawnej, a w przypadku osoby fizycznej - imię i nazwisko oraz nazwę, pod którą osoba ta wykonuje działalność, oraz jej adres;
4) datę minimalnej trwałości;
5) sposób przygotowania lub stosowania, jeżeli brak tej informacji mógłby spowodować niewłaściwe postępowanie z substancją dodatkową;
6) masę netto;
7) warunki przechowywania, jeżeli jakość substancji dodatkowej w istotny sposób zależy od warunków jego przechowywania;
8) oznaczenie partii produkcyjnej rozumianej jako określona ilość substancji dodatkowej wyprodukowanej, przetworzonej lub zapakowanej w praktycznie takich samych warunkach.

W oznakowaniu dodatkowych substancji dozwolonych, w tym aromatów, dodatkowo podaje się określenia "do stosowania w żywności" albo "do ograniczonego stosowania w żywności", albo dokładniejszy opis przeznaczenia do żywności - zależnie od przeznaczenia tych substancji.

W przypadku słodzików stołowych zawierających poliole, a także innych środków spożywczych, w których zawartość polioli przekracza 10%, na opakowaniu należy umieścić informację "spożycie w nadmiernych ilościach może mieć efekt przeczyszczający".

Informacje podawane na opakowaniach substancji dodatkowych nieprzeznaczonych bezpośrednio dla konsumenta

• Informacje powinny być umieszczone w łatwo widocznych miejscach, powinny być czytelne i niedające się usunąć. Informacje te powinny być podane w języku łatwo zrozumiałym dla odbiorcy.
• Na pojemniku lub opakowaniu zawierającym substancje dodatkowe powinno zostać umieszczone oznaczenie „przeznaczone do produkcji środków spożywczych, a nie do sprzedaży detalicznej”.
• Na opakowaniach i pojemnikach dozwolonych substancji dodatkowych, nie przeznaczonych bezpośrednio dla konsumenta, sprzedawanych odrębnie lub mieszanych ze sobą, umieszcza się w miejscach łatwo widocznych czytelne i nie dające się usunąć następujące informacje:
1)  nazwę i numer substancji albo, w przypadku braku takich danych, precyzyjny opis substancji umożliwiający jej jednoznaczne określenie;
2)  wyszczególnienie, w porządku wagowym zmniejszającym się, zawartości każdej z substancji w produkcie;
3)  nazwę dozwolonej substancji dodatkowej i wyszczególnienie, w porządku wagowym zmniejszającym się, zawartości każdego dodatku w produkcie - jeżeli substancje dodatkowe zawierają inne substancje, materiały lub składniki żywności ułatwiające przechowywanie, sprzedaż, standaryzację, rozcieńczanie lub rozpuszczanie dozwolonej substancji dodatkowej lub ich mieszanin;
4)  oznaczenie "do stosowania w żywności" lub "do ograniczonego stosowania w żywności", albo dokładniejszy opis przeznaczenia do żywności;
5)  w przypadku gdy jest to niezbędne, specjalne warunki przechowywania i stosowania;
6)  wskazówki dotyczące stosowania, jeżeli ich pominięcie mogłoby spowodować nieprawidłowe zastosowanie dozwolonej substancji dodatkowej;
7)  oznaczenie umożliwiające identyfikację partii lub serii;
8)  dane identyfikujące producenta lub pakującego, lub wprowadzającego do obrotu, obejmujące firmę lub nazwę ze wskazaniem formy prawnej, a w przypadku osoby fizycznej - imię i nazwisko oraz nazwę, pod którą osoba ta wykonuje działalność, oraz adres;
9)  wykaz procentowej zawartości każdego składnika podlegającego ograniczeniu ilościowemu w żywności lub odpowiednią informację o składzie, pozwalającą nabywcy na dostosowanie się do przepisów mających zastosowanie do danego środka spożywczego; jeżeli to samo ograniczenie ilościowe ma zastosowanie do grupy składników stosowanych pojedynczo lub łącznie, można podać jedną wartość procentową dotyczącą takich składników;
10) masę netto.